علمدار بابصیرت! نه طاقت تنهایی مولایت را
داشتی نه اربا اربا شدن ولی امرت را
نه طاقت صدای گریه ی اطفال تشنه لب را
نه خم شدن خواهرت زینب را...
سقای تشنه لب! مشک بر دوش گرفتی تا شرمنده بانو نباشی در قیامت
استاد وفا! در دل آرزو نکردی بعد ازبهشتی شدنت
رسول خدا(ص) بر بدن عزیز اربا اربا شده ی زهرایش عبا بکشد تاخواهرت
مثل خواهر حمزه نبیند بدن برادرش را در آن وضعیت...؟
امان از دل خواهر داغدیده زینب(س) ...
